Kompleksowe rozwiązania w firmie
Chcesz zadbać o komfort pracowników? Sprawdź rozwiązania, jakie oferuje Zdrowa Firma.
ZDROWA FIRMA - ZOBACZ ONLINEInteligencja emocjonalna w pracy to umiejętność rozpoznawania własnych emocji i uczuć innych oraz skutecznego zarządzania nimi w środowisku zawodowym. EQ składa się z pięciu kluczowych obszarów: samoświadomości, samoregulacji, motywacji, empatii i umiejętności społecznych. Badania pokazują, że inteligencja emocjonalna często przewyższa iloraz inteligencji w przewidywaniu sukcesu zawodowego – aż 75% menadżerów wybiera pracowników z wyższym EQ. Szczególnie ważna jest dla liderów zarządzających zespołami. Rozwijanie inteligencji emocjonalnej wymaga systematycznej pracy nad zrozumieniem swoich reakcji i poprawą komunikacji.
W skrócie:
Inteligencja emocjonalna jest pojęciem, które warto znać. Hasło to pojawia się w mowie potocznej, literaturze, Internecie, ma ono swoje specjalistyczne opracowania, w końcu funkcjonuje też w obszarze biznesu. Chociaż w psychologii o inteligencji emocjonalnej mówi się od dawna, termin spopularyzował Daniel Goleman. Do upowszechnienia jego modelu rozumienia emotional intelligence przyczyniała się książka o tym tytule, która stała się bestsellerem i została przetłumaczona na dziesiątki języków.
Pojęcie to obejmuje zdolność rozpoznawania swoich stanów emocjonalnych, także emocji innych osób oraz umiejętność radzenia sobie z własnymi uczuciami i stanami emocjonalnymi innych. Goleman postuluje, że to właśnie te kompetencje są istotne, jeśli chodzi o osiągnięcie sukcesu w życiu. Model Golemana wyróżnia 5 obszarów, które stanowią składowe inteligencji emocjonalnej:
Inteligencja emocjonalna (emotional quotient – EQ) wiąże się z umiejętnością rozumienia i zarządzania swoimi emocjami, także umiejętnością reagowania na emocje ludzi, z którymi mamy kontakt lub z którymi wchodzimy w relacje. Inteligencja racjonalna, do której odnosi się znany powszechnie wskaźnik ilorazu inteligencji (Intelligence Quotient – IQ), łączy się z sukcesami akademickimi, wiedzą specjalistyczną, techniczną. Odpowiada bowiem za kompetencje związane z obliczeniami, planowaniem, analizowaniem danych, łączeniem faktów czy rozwiązywaniem problemów.
Według Daniela Golemana inteligencja emocjonalna odgrywa większą rolę niż iloraz inteligencji i wiedza fachowa, a dla przywódcy jest ona ważniejsza niż niemal wszystkie pozostałe cechy. Okazuje się, że chociaż osoby wybitne, o ponadprzeciętnym IQ mogą pochwalić się osiągnięciami np. naukowymi, istotne znaczenie dla sukcesu zawodowego czy finansowego ma EQ. Osoby o rozwiniętej inteligencji emocjonalnej lepiej radzą sobie stresem i są bardziej opanowane.
W nerwowych sytuacjach podczas trudnych spotkań z klientami czy napiętym grafiku, takie kompetencje są niezbędne, by rozpoznać sytuację i podjąć odpowiednie działania. W każdym obszarze, w którym mamy kontakt z ludźmi, niezależnie od tego, czy chodzi o klienta, pracę z kolegami z zespołu czy zarządzanie pracownikami, będzie się liczyć łatwość wchodzenia w interakcje czy umiejętność rozwiazywania konfliktów.
Inteligencja emocjonalna warunkuje też, na ile sprawnie podejdziemy do zmian oraz rozwoju, jak zareagujemy na porażkę, jak szybko podniesiemy się i podejmiemy kolejne wyzwania. Wspomniana umiejętność odraczania gratyfikacji, wiąże się z kolei z motywacją do podejmowania wysiłku dzisiaj, aby osiągnąć cele w przyszłości. Oczywiście inteligencję EQ oraz IQ należy traktować wobec siebie komplementarnie – obie kompetencje są ważne dla osiągnięcia sukcesu w życiu zawodowym. Jednak aż 75 proc. menadżerów wybiera pracowników z wyższą inteligencją emocjonalną niż ilorazem inteligencji.
Inteligencja emocjonalna jest przydatna na każdym stanowisku. Ma duże znaczenie na stanowiskach wymagających współpracy z ludźmi czy kontaktem z klientem. Jednak szczególnie jej wysokim wskaźnikiem powinny cechować się osoby, które wyznaczone są do kierowania – stanowiska menedżerskie, związane z zarządzaniem ludźmi. Lider z rozwiniętym EQ potrafi efektywnie wpływać na zespół.
Empatyczność jest niezbędna do bycia w kontakcie, redukowania napięć, niepokojów i skutecznego działania w przypadku pojawienia się sytuacji konfliktowych, ale też do motywowania pracowników. Umiejętność uważnego słuchania pozwala wyznaczyć cele osiągalne do zrealizowania dla zespołu. To dzięki inteligencji emocjonalnej menadżer będzie dostosowywał tempo pracy do psychofizycznych możliwości jednostek, określi potencjał danej osoby, przydzieli jej odpowiednie zadanie oraz dobierze szkolenie do racjonalnych potrzeb.
Podsumowując: ten rodzaj inteligencji pozwala zbudować zespół na ważnych filarach – zaufaniu, szacunku, poczuciu przynależności. Dobrze zarządzana grupa będzie lepiej realizować zadania, co doprowadzi do skutecznego osiągania celów biznesowych. Rola przywódcy i jego kompetencje w zakresie EQ są tutaj nieocenione – taki lider będzie nie tylko sprawnie administrował zadaniami, ale skupi wokół siebie zaangażowanych ludzi. Swoimi modelowymi zachowaniami zainspiruje ich także do wypracowywania i rozwijania własnej inteligencji emocjonalnej, którą będą postrzegać jako narzędzie do osiągnięcia sukcesów zawodowych, ale też powodzenia na płaszczyźnie kontaktów interpersonalnych ze współpracownikami.
Wykorzystanie umiejętności inteligencji emocjonalnej w pracy zespołowej może wpłynąć pozytywnie na budowanie więzi z innymi pracownikami.
Rozwijanie EQ, zarówno w życiu prywatnym, jak i miejscu pracy, to oczywiście proces rozłożony w czasie. Możemy podnosić swoje kompetencje w tym zakresie, czytając odpowiednią literaturę podczas warsztatów, szkoleń, spotkań z psychologiem. W głównej mierze inteligencja emocjonalna kształtuje się w działaniu – stąd najistotniejsze jest uważne i refleksyjne budowanie relacji i poprawianie komunikacji.
Systematycznie zmieniając nawyki, postawy, reakcje będziemy osiągać coraz lepsze rezultaty. W pracy nad inteligencją emocjonalną fundamentem jest zrozumienie swoich emocji i rozpoznanie dotychczasowych schematów zachowań, dlatego w pierwszej kolejności skupmy się właśnie na tym. Bardzo ważne jest także uświadomienie sobie, jakie są nasze mocne i słabe strony.
W kontaktach ze współpracownikami i przełożonymi reagujmy spokojnie i z namysłem, dajmy czas sobie i innym. Działanie impulsywne może spowodować, że wyciągniemy pochopne wnioski, źle ocenimy zachowania innych i w efekcie zareagujemy nieadekwatnie do sytuacji. Spróbujmy rozwijać empatię, przez branie pod uwagę poglądów i potrzeb osób w zespole. Postawmy się na ich miejscu, zadając sobie pytania: „Co bym zrobił na jej/jego miejscu?” lub „Jakie mogą być inne powody, przez które ona/on zachowuje się w ten sposób?”.
Pracujmy też nad lepszym wyrażaniem emocji i precyzyjnym określaniem potrzeb – i z drugiej strony, uczmy się taktowanie pytać o potrzeby innych, w końcu mimo naszych szczerych chęci, nie możemy zakładać, że dokładnie wiemy, co myślą i czują, dlatego warto zweryfikować, czy na pewno dobrze ich rozumiemy. Oczywiście to tylko kilka sugestii, praca nad inteligencją emocjonalną jest rozłożona w czasie. Jeżeli chcemy przyśpieszyć nasz rozwój w tym obszarze warto pomyśleć o konsultacjach ze specjalistą, który będzie nas wspierał w monitorowaniu postępów, podsunie odpowiednie narzędzia, pomoże w autorefleksji nad zmianami.
Ostatnie lata oznaczały dla biznesu i dla pracownika funkcjonowanie w warunkach niepewności. Praca z domu, zarządzanie zespołem „na odległość”, opanowanie nowych narzędzi i strategii komunikacji. Wiele firm jest w trakcie wdrażania modelu hybrydowego na stałe, więc środowisko pracy ulega cały czas przemianie. Zdolność radzenia sobie ze stresem, dążenie do celów, mimo pogorszonego poczucia stabilizacji czy przejściowych trudności, a przy tym dobra komunikacja z innymi – to zdecydowanie pożądane zachowania we współczesnym otoczeniu.
Zapotrzebowanie na pracowników z rozwiniętymi kompetencjami inteligencji emocjonalnej od kilku lat rośnie i będzie rosło dalej – zarówno jeśli chodzi o korporacje, jak i mniejsze przedsiębiorstwa. W każdym przypadku oznacza to szansę na zespół silny i rozwojowy. Co więcej, umiejętność zarządzania emocjami i odpowiedniego reagowania na emocje innych, przekłada się na well-being zatrudnionych osób na każdym stanowisku.
Nieustanne napięcie i tłumione emocje prowadzą bowiem do przewlekłych dolegliwości somatycznych i rozmaitych powikłań zdrowotnych, z których wymienić możemy, chociażby migreny, bóle mięśniowe, choroby układu pokarmowego czy sercowo-naczyniowego. Pracownik z wysokim poziomem EQ jest bardziej stabilny i zdrowszy, a rotacja pracowników, jak i absencja związana ze zwolnieniami lekarskimi – mniejsza.
Niski poziom inteligencji emocjonalnej (EQ) często objawia się impulsywnymi reakcjami, trudnością w przyjmowaniu krytyki lub problemami we współpracy z zespołem. Może również prowadzić do częstszych konfliktów i trudności w radzeniu sobie ze stresem. W praktyce wpływa to zarówno na atmosferę pracy, jak i efektywność komunikacji.
Tak, rozwinięta inteligencja emocjonalna ułatwia podejmowanie bardziej świadomych i spokojnych decyzji. Osoby lepiej rozumiejące własne emocje potrafią skuteczniej oddzielać chwilowe impulsy od realnych potrzeb i celów zawodowych. Dzięki temu rzadziej działają pod wpływem stresu lub presji.
Przy rozwoju inteligencji emocjonalnej na co dzień pomocne są regularna autorefleksja, aktywne słuchanie oraz świadome reagowanie w trudnych sytuacjach. Warto także zwracać uwagę na sposób komunikacji i uczyć się na bieżąco rozpoznawać własne emocje. Rozwój EQ zwykle wymaga systematyczności, a nie jednorazowych działań.
Zostaw nam swoje dane, a skontaktujemy się z Tobą jak najszybciej.